هندبال

اغلب مربيان تحصيل کرده مي دانند که مهارتهای ذهنی در بازيکنان نوجوان چه اهميتی دارد ،

بخصوص هنگام مواجهه با تقاضای روانشناسانه ی هنگام مسابقه هندبال .

 سه مهارت اصلی عبارتند از :

1- برخورد مثبت با برد ، باخت و يادگيری.

2- قابليت فکر کردن فقط به چيزهای مثبت که به عملکردشان کمک می کند.

3- قابليت احساس ، عمل و واکنش نشان دادن همراه با بر خورد عاطفی مثبت.

مهارت اول از همه دراز مدت تر و وابسته به شخصيت افراد است.

مربيان و همچنين پدر و مادرها نقش کليدی در کيفيت توسعه ی کلی شخصيت فرزندان دارند.

در مهارتهای بعدی کيفيت رفتاری در زمين بازی بخصوص در لحظات خالی بازی و مسابقه است.

تجربه نشان ميدهد که مربيان بنحو پيگيرانه ای فرصت های طلائی ايجاد چنين مهارتهائی را از

دست ميدهند.

بيشتر مربيان تاکيد اصلی اشان مهارتهای تکنيکی است در حاليکه هر چهار مهارت (تکنيکی ،

فيزيکی،تاکتيکی و روانی ) همديگر راتکميل می کنند .

راهکار های معمول عبارتند از :

1- هر وقت می توانيد به الگو های آنها اشاره کنيد ، مرتب به آنها ياد آوری کنيد .بازی هندبال

يعنی داشتن برخی مهارتهای تکنيکی ، فيزيکی و تاکتيکی ( آيا می توانيد به مهارتهای روانی اشاره

نکنيد ؟) هرچه به مهارتها آگاه باشيد ، آنها بيشتر برای کسب کردنشان تمرکز خواهند کرد .

اگر بتوانيد از آنها در حال بازی فيلمبرداری کرده و آن را با فيلم بازيکن مورد علاقه آنها مقايسه کنيد ،

راه موثری است که بازيکن جوان متوجه تقاضا ی بازی هندبال شود .

2- از بازيکنان بخواهيد در برخی تمرينات به خودشان نمره داده وارزيابی کنند .

از بازيکنان بخواهيد همديگر رانيز ارزيابی کنند .

برای بازی يا تمرينات بعدی يک سطح بالاتری را برای هر يک انتخاب کنيد که هدف بازيکنان شود.

البته اين هدف در مورد هر بازيکن وسطح او فرق خواهد داشت.

اين کار نه تنها نوجوان را با امر هدف گذاری آشنا خواهد کرد ،بلکه آنها متوجه پيشرفت خود خواهند

شد . همچنين درمی يابند که بازيکنان ديگر در سطوحی بالاتر يا پائين تر از وی هم اهداف خود

را دارند که به آن برسند .

يک روحيه مخالف ميان برخی از نوجوان کمال گرايی افراطی يا عدم تحمل باخت يا هر دو می باشد .

3- آنها را تشويق به استفاده از هر توپ و به هدر ندادن هيچ توپی کنيد .

چنانچه باز هم افت کردند ، ازبازی پر کردن باک بنزين يعنی استراحت چند دقيقه ای استفاده کنيد

تا آنهاباز احساس کنند بطور صددرصد می توانند به تلاش ادامه دهند .

اينکه آنها بپذيرند که در حد صد درصد کار نمی کنند و اينکه به آنها حق انتخاب استراحت دهيد ،

می تواند يک راهکار کنترل کيفيت باشد .

4- توجه داشته باشيد که حدود سن نه سال تمرکز مشکل است .

شما بايد با دانستن چنين محدوديتی برنامه ريزی کنيد .

از سوی ديگر در اين سن مهارتهای ذهنی و تکنيکی را بسرعت ياد می گيرند .

به خاطر داشته باشيد که نوجوانان بسرعت هم می توانند عادتهای خوب و هم عادتهای بد را

پيدا کنند .

تاکيد کنيد که به توپ نگاه کنند و بازيهائی طراحی کنيد که به توپ توجه کنند .

چشمها در سطوح مختلف ناخود آگاه کارهای زيادی انجام می دهند.

بدون اينکه شما و يا آنها متوجه شويد. علائم رفتاری بدن يا نحوه یرفتار را در کلاس تعين کنيد .

مثلا راست قامت راه بروند ، شانه ها رو عقب باشد ، سر بالا باشد ( بخصوص  پس از شوت و

بعد از اشتباهات ).

اين رفتار ها مهم است که عادت نوجوان بشوند .

علائم رفتاری سخن مثبت را تعيین کنيد .

به آنها بياموزيد که بگويند ، من آماده برای پرتاب بعدی هستم .

اين جمله ساده قبل از شوت بعدی يا اين که شما توپ بطرفشان بياندازيد ، به آنها می آموزد

که لحظات بين رد وبدل شدن توپ جملات مثبت به زبان بياورند . به آنها کمک کنيد که به يک

رفتار معين در لحظات خالی بازی دست يابند .

مثلاً می توانيد به آنها بگوئيد 20 ثانيه وقت دارند تا برای اقدام به شوت بعدی حاضر شوند .

و شما می خواهيد ببينيد آنها برای آماده شدن چه می کنند .

بعد از معين شدن يک رفتار خاص ، بگذاريد آن مرتب تکرار شود .

مثلاً ما بين توپها يی که بطرف او می اندازيد يا وسط يک تمرين ديگر ناگهان بلند داد بزنيد،آماده ،

و از آنها بخواهيد که رفتار خاص آمادگی خود را انجام دهند .

5- با اوليا بچه ها صحبت کنيد که بياموزند چون منبع با ارزشی در تمرينات روانی بچه ها هستند .

به اوليا واکنش در مقابل باخت ،برد را بياموزيد که آموزشهای شما تنها مختص زمين تمرين نباشد .

و در خانه هم تکرار شود .

بچه ها در اين سن به سرعت می آموزند اما مهارتهای منفی را نيز بسرعت می آموزند .

بعنوان مربی شما بايد آن رفتاری را که انتظار داريد در مسابقات داشته باشند ، تصور کنيد .

سپس بايد توجه کنيد که در رفتار مربی گریتان تفکر مثبت ، بر خورد و اداره اشتباهات علائم

رفتاری بدن مثبت و سطوح کيفی تمرينات لحاظ شده باشد .

اينکه فقط چيزی را به بچه ها بگوئيم کافی نيست زيرا آنها بسرعت فراموش می کنند .

بايد اين مهارت ها رادر عمل وبه طرز فيزيکی تمرين کنند .

چون تنها در صورتيکه در کلاس فرصت های عادت شده وجود داشته باشد که منحنی مهارت های

آنها بطرز مثبت رشد خواهد داشت .