نرمشی: 

تمرین نرمشی یا نرمش­های سوئدی (callisthenics) حرکات و تمریناتی هستند که بدون وسایل و ابزار، انجام

 می شوند و در آن وزن بدن به عنوان نیروی مقاوم و مقاومت به کار می رود. 

اهدافی چون کاهش وزن، تقویت عضلات شکم و کمر و جلوگیری یا تسکین کمردرد در این نوع تمرین مدّ نظر هستند. 

تناوبی: 

تمرین تناوبی یا اینتروال (interval) شامل دوره­های متناوب فعالیت و استراحت است.

 مثل دونده­ای که 100 متر راه می­رود و بعد 100 متر می­دود.

 نسبت فعالیت به استراحت در تمرین تناوبی با توجه به زمان فعالیت و کوتاه یا طولانی بودن آن متغیر است.

 این شیوه بهترین روش تقویت توانایی قلب است. 

ایستگاهی: 

نمرین ایستگاهی، شبکه ­ای یا دایره ­ای (circuit train) تمرینی است که در آن تعدادی حرکت در چند مرحله­ ی

 پی در پی انجام می­ شود. هر مرحله یک ایستگاه نام دارد که در ان حرکات ویژه ­ای انجام می­ گیرد. 

جانبی: 

به هر گونه ورزش، فعالیت یا تمرینی، غیر از ورزش اصلی گفته می­ شود که هدف آن بهبود آمادگی و یا افزایش عملکرد در ورزش اصلی است. به عبارت دیگر این نوع تمرین به انتقال آثار تمرین از یک فعالیت به فعالیت دیگر و تنوع در تمرینات اشاره دارد. 

تمرین مقاومتی فزاینده (prosressive resistance exercise): 

تمرینی است که در آن از نیروی مقاوم خارجی به عنوان بارتمرین استفاده می­ شود. 

فزاینده بودن این نوع تمرین به اصل اضافه­ بار اشاره دارد، به­ طوری که نیروی مقاوم (مقدار وزنه) با بهبود توانایی ورزشکار افزایش می­ یابد. 


تمرین هوازی (aerobic) : 

تمرینی است که در آن عضلات بزرگ بدن از قبیل دست و پا در فعالیت مورد نظر مثل دویدن یا شنادرگیر است. 

و فشار تمرین بر کل بدن و نه بر عضله ­ای خاص وارد می­ شود.

 انرژی عضلات در این تمرین از طریق گلیکولیز هوازی تامین می­ گردد. 

دستگاه گردش خون و تنفس و عضلات فعال مهم­ترین قسمت ­های درگیر در فعالیت به شمار می روند. 

پلیومتریک (plymetrci): 

نوعی تمرین جسمانی است که با هدف ویژه­ ی ورزشی برای افزایش توان یا قدرت انفجاری انجام می­شود

 و ورزشکار را قادر می­ کند حداکثر قدرت را در حداقل زمان به کار گیرد. 

کششی (stretching exercise ): 

تمرینی است که هدف آن بهبود انعطاف پذیری عضلانی است. و در آن قابلیت کشسانی و کشیده شدن

 عضلات تمرین می­ شود. دامنه ­ی حرکت مفصل عامل مؤثری در این نوع تمرین است